Rosa en Leah zijn een lesbisch stel. Ze wilden altijd samen een gezin starten. Maar ze wilden dat het proces eerlijk voor beiden aanvoelde.

Ze besloten wederkerig IVF te proberen. Dit is een speciale methode voor same-sex vrouwelijke stellen. Één partner levert het ei. De ander draagt de baby in haar baarmoeder. Beide vrouwen spelen een fysieke rol in de zwangerschap.

Voor Rosa en Leah voelde dit als de juiste keuze. Rosa's ei werd gebruikt voor het embryo. Leah droeg het embryo en werd zwanger. Op deze manier hadden beide vrouwen een rol in het creëren van hun kind.

Rosa's vriendin vertelde graag aan iedereen over het plan op feestjes. Ze zei: 'Rosa krijgt volgende week een baby.' Mensen keken Rosa verward aan. Ze had geen zwangerschapsbuik. Ze glimlachten beleefd, maar waren duidelijk in verwarring.

Maar Rosa maakte geen grap. Ze stond op het punt moeder te worden. Alleen niet op de traditionele manier.

Op een warme ochtend in oktober werd hun dochtertje geboren. Ze woog ongeveer drie kilogram. Ze was ongeveer 50 centimeter lang. Haar huid was roze. Haar eerste kreet was luid en sterk.

Rosa stond naast Leah tijdens de bevalling. Ze hield de hand van haar vrouw vast. Ze was erbij toen hun dochter ter wereld kwam. Een dochter die begonnen was met Rosa's eigen ei.

Wederkerig IVF wordt steeds populairder onder lesbische stellen. Het stelt beide partners in staat zich diep verbonden te voelen met de zwangerschap. Één vrouw ervaart het biologische begin. De ander ervaart de fysieke reis van het dragen van de baby.

Voor veel same-sex stellen brengt deze methode een speciale vorm van nabijheid. Het deelt de ervaring van ouderschap op een unieke en betekenisvolle manier.

Het verhaal van Rosa en Leah toont aan dat gezinnen veel vormen hebben. Met moderne geneeskunde hebben lesbische stellen meer keuzes dan ooit. Hun pad naar moederschap was anders. Maar hun liefde voor hun dochter is precies hetzelfde.